Od 2000. godine u svetu se, u skladu sa zaključkom UNESKO-a, obiležava 21. februar kao Dan maternjeg jezika, koji je deo kulturnog identiteta naroda, tačka prepoznavanja, različitosti, ali i tolerancije i razumijevanja.
Briga o maternjem jeziku je način dokazivanja svesti o vlastitom identitetu, ali i veoma osetljivo mesto tolerancije prema drugom i drugačijem.
U svetu se govori oko 6.000 jezika, a prema prognozama lingvista, do kraja 21. veka više od polovine, čak i do dve trećine će odumreti.
Svake dve sedmice u svetu se ugasi po jedan jezik.
Osnovno za preživljavanje jezika je da se prenosi deci, da ima institucionalnu podršku, svoje pismo, da se neguje u školama, medijima.
Generalna skupština UNESKO proklamirala je 1999. godine
Dan maternjeg jezika, kao sećanje na studente koji su 21. februara 1952. godine ubijeni u Daki u Istočnom Pakistanu (Bangladešu), jer su protestovali zbog toga što njihov maternji jezik nije proglašen za zvanični.
