Kako je Jovan Dučić pobedio ZABORAV!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Na današnji dan, 7. aprila 1943. godine u gradu Geri u Saveznoj državi Luizijani (SAD) preminuo je Jovan Dučić srpski i jugoslovenski pisac, pesnik i diplomata. Dučić je jedan od naših najznačajnijih predstavnika modernizma, liričar čiji je pečat neizbrisiv. Bio je veoma aktivan u društvenom i političkom životu, jedan je od osnivača Narodne odbrane, nacionalne nevladine organizacije u Kraljevini Srbiji.
Jovan Dučić je rođen između 1872. i 1874. godine u Trebinju koje je tada bilo u sastavu Osmanskog carstva. U Trebinju Dučić je završio osnovnu školu, u Mostaru Trgovačku. Učiteljsku školu je pohađao u Sarajevu, diplomirao u Somboru 1893. godine. Učiteljsku službu u Bijeljini završava tako što su ga austrougarske vlasti proterale zbog objavljivanja patriotske pesme „Otadžbina“. Nakon pokretanja lista „Zora“ biva uhapšen i prinuđen da napusti zemlju. U Ženevi, gde se sklonio, upisuje Sociološko-filozofski fakultet. U srpskom ministarstvu inostranih dela počinje da radi 1907. godine odakle biva upućivan u diplomatske misije u Atini, Madridu, Kairu i Rimu. Član Srpske kraljevske akademije postaje 1931. godine. Drugi svetski rat dočekao ga je na ambasadorskom zadatku u Madridu odakle, zbog prekida diplomatskih odnosa fašističke Španije i Kraljevine Jugoslavije odlazi u neutralni Portugal. U SAD seli 1941. godine gde nastavlja svoj plodonosno rad. Dučić je oštro kritikovao ustaške zločine nad Srbima u NDH. Na današnji dan, 7. aprila Jovan Dučić je umro daleko od voljene otadžbine. Sahranjen je u Libertvilu u porti manastira Svetog Save. Njegova želja da počiva u rodnom Trebinju ispunjena je tek 2000. godine.

Zaborav

Jovan Dučić

Zaborav je mirno umiranje srca,
Bezdušno i bolno odricanje ćutke;
Prezrivi dah smrti u duši što grca;
Zaborav to znači mreti na trenutke.

Ko zna suze stvâri koje ostaviše?
Dvostruku smrt groblja gde suza ne kapi?
Bol imenâ koja ne pominju više?
Krik zaboravljenih ljubavi što vapi?

I strašno ćutanje natpisa sa stene,
Što posta nečitljiv? I prokletstvo nemo
Reči, što sad čame, neprotumačene?
Tugu trave putem kud sad ne idemo?

Ko zna plač idola pod zemljom? Ko znade
Kletvu molitava zamuklih? I rane
Nepamćene sreće i prestale nade?
I gorčinu jedne suze ubrisane?

 

 

 



ucentar.rs foto: ilustracija/ turistička organizacija  Trebinje
!!! Zapratite nas i na FB  najnovije vesti,
događaji i afere iz Kragujevca i Šumadije na FB UCENTAR
skinite našu aplikaciju ANDROID
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn

Ostavi komentar