Na današnji dan 1847. godine – rođen je srpski vojskovođa vojvoda Radomir Putnik.
U dva srpsko-turska rata od 1876. do 1878. komandovao je Rudarskom brigadom i Veterničkim odredom, koji su se istakli na Javoru, Krevetu, Velikom Šiljegovcu, Đunisu, oko Pirota, prilikom oslobođenja Niša, Vranja i Gnjilana. U srpsko-bugarskom ratu 1885. bio je načelnik štaba Dunavske divizije, a 1890. postavljen je za pomoćnika načelnika Glavnog generalštaba.
Rešavanje taktičkih zadataka uveo je u program obuke seniora na Višoj školi Vojne akademije, gde je predavao taktiku i generalštabnu službu. Komanda Šumadijske divizijske oblasti mu je poverena 1893. godine, ali mu je ona oduzeta 1895. godine i penzionisan je 1896. godine pod sumnjom da je sarađivao sa Radikalnom strankom. Reaktiviran je 1903. godine i od tada je bio na dužnosti načelnika Glavnog generalštaba kao i ministra vojnog 1904. godine, od 1906. do 1908. i 1912. U Prvom balkanskom ratu, kao načelnik štaba Vrhovne komande , značajno je doprineo pobedi srpske vojske u Kumanovskoj, a potom i u Bitoljskoj bici u oktobru i novembru 1912. U Drugom balkanskom ratu 1913. na vreme je rasporedio i pripremio vojsku, predviđajući bugarski napad, koji je bio odlučujući za trijumf u Bregalničkoj bici. U Prvom svetskom ratu 1914. veštim manevrisanjem i grupisanjem većine srpskih snaga doprineo je porazu nadmoćnijih austrougarskih trupa u Cerskoj i Kolubarskoj bici. Predvodio je povlačenje srpske vojske 1915. osujetivši nameru nemačke Vrhovne komande da je u saradnji sa bugarskim i austrougarskim trupama, nizom manevara, opkoli i uništi. Saveznici su ga prethodno sprečili da preventivnim udarom spreči Bugarsku da uđe u rat na strani Centralnih sila. Prilikom povlačenja srpske vojske teško se razboleo i poslat na lečenje u Francusku, gde je i umro 1917. godine.
