Prvi novovekovni kralj Srbije, Milan Obrenović, rođen je na današnji dan 22. avgusta 1854, pre 170 godina.
Ako se za nekog srpskog vladara može reći da je potomstvo prema njemu bilo nezahvalno to je izvesno kralj Milan Obrenović.
Uprkos činjenici da je upravo kralj Milan sproveo presudnu modernizaciju, evropeizaciju zemlje, preobražajem brojnih državnih institucija po tada najmodernijim standardima, publicistika pa delom i istoriografija prikazivala ga je neretko u nepovoljnom svetlu.
Za period vladavine Milana Obrenović vezana je odlučna evropeizacija Srbije. Niz u tom smislu neophodnih mera, odnosno zakonskih rešenja donet je tada, često nasuprot volji svetine, odnosno opozicije.
Tako je recimo izgradnja železnice, što je takođe bila međunarodna obaveza Srbije, bila povod za nebrojene proteste i nerazumevanja.
Standardizovana je nacionalna moneta, dinar, nasuprot nekadašnjem haosu na tom polju kada se u Srbiji koristilo mnoštvo različitih novčanih jedinica.
Istovetna je bila situacija sa mernim sistemom. Nametnuto je obavezno osnovno obrazovanje, zdravstvene mere. Posebno je obavezno vakcinisanje, bilo mestimično izvor panike.
S teškom mukom kralj Milan nametnuo je i novo ustrojstvo vojske, sasvim po uzorima iz srednje Evrope.
Otpor obrazovanju moderne vojske, na demagoški podsticaj tadašnje Narodne radikalne stranke, doveo je do oružanog otpora poznatog kao Timočka buna 1883, što je ubrzo ugušeno. Većinu osuđenih vladar je docnije pomilovao.
Kralj Milan osnivač je i Srpske kraljevske akademije, izvorno Kraljevsko srpske, današnje SANU.
Novo reprezentativno zdanje dvora, današnja gradska kuća, izgrađeno je po projektu arhitekte Bugarskog, počev od 1881, a dovršeno je 1884.
U njegovo vreme uobličena su nova znamenja Srbije, od Zakona o ordenima, kada je ustanovljen Orden belog orla, kao i Orden Svetog Save, pa do državnog grba, koji je osmislio Stojan Novaković. Reč je o današnjem grbu Srbije.
Ustavno rešenje iz 1888, po nepodeljenom mišljenju, smatra se oličenjem slobodoumlja.
Ondašnji srpski zakoni o štampi, zborovim i udruženjima, prevazilazili su slobode uobičajene u tadašnjoj Evropi.
Kralj Milan umro je 29. januara/11. februara 1901, u Beču. Sahranjen je u fruškogorskom manastiru Krušedol, pored kneginje Ljubice, dopuštenjem bečkog dvora, na čijoj se teritoriji Srem tada nalazio.
