Baveći se papirom, kao materijalom za kreativni rad, zapazila sam da se u različitim sadržajima informativnih programa sve češće pominje termin non-paper (non – pejpr).
I dok je polako i neprimetno ovaj termin urastao u diplomatske fraze, zaintrigiralo me je njegovo konkretno značenje.
Šta je to što u bukvalnom prevodu nije papir?
U veoma šturim objašnjenjima do kojih sam uspela da dođem, ova formulacija koja zvuči kao jednostavna negacija zapravo odjekuje višeznačjem, oslikavajući nove društveno političke fenomene.
Kratka složenica (non – paper), sa jedne strane, i čitav spektar nedovoljno definisanih objašnjenja šta sve može da podrazumeva sa druge strane, otvorili su procep u kome nastaje umetnički koncept pod istim nazivom. Ni u radovima mog projekta Non paper – nema papira.
Ali postoje poruke izvučene iz zvaničnih izvora, koje sam oblikovala jednostavnim tipografskim i vizuelno grafičkim elementima a zatim odštampala na kliritu.
Nasuprot grafičkom oblikovanju spoljašnje strane, kroz proziran materijal nazire se sadržaj radova, gde se unutar spojenih klirita nalaze omoti od bombona, kao jedan od ponuđenih vidova papira čiji sadržaj mami slatkoćom, kombinovani sa folijama od lekova.
Suprotstavljanje slojeva svakog pojedinačnog rada generiše značenje pojedinačnih segmenata, koji se postavljeni u niz nadovezuju čineći jedinstvenu vizuelnu celinu, stvarajući odraz hipokrizije savremenih narativa.
