Srpska pravolsavna crkva obeležila je juče 603 godine postojanja manastira Kamenac, duhovnog središtva gružanskog kraja. Prema predanju jedan od najstarijih manastira na ovim prostorima podigao je despot Stefan Lazarević. Pripada Žičkoj 
Eparhiji SPC, nalazi se u opštini Knić, selo Čestin, svega nekoliko kilometara od mesta Gruže, na magistralnom putu Kragujevac- Kraljevo. Manastirska crkva posvećena rođenju Presvete Bogorodice je obnovljena 1547. godine nastojanjem igumana Teofana, duhovnika Simeona i porodice Kosirović, o čemu svedoči natpis iznad ulaznog portala u naos.
Predanje o izgradnji manastira
Prema predanju, za manastir Kalenić su zapregama vukli kamen sa Boračkog krša. Na mestu gde je podignut Kamenac bio je proplanak na kome je karavan noću odmarao. Odmah iza proplanka počinje
veliki uspon i sluga koji je predvodio karavan, svaki put je ostavljao po malo kamenja, kako bi rasteretio stoku u zapregama. Kada je završen Kalenić na proplanku u Čestinu je bila hrpa kamena i sluga je optužen da je krao kamen. Despot Stefan je došao da proveri glasine i sluga mu je rekao da nije krao kamen, već da je želeo da se i tu sagradi svetinja.
Despot Stefan je otkupio zemlju i na njoj počeo da gradi manastir, koji je zbog pomenutog kamena, nazvan Kamenac. Na spoljašnjoj cokli se nalazi „stopa Sv. Save“ ispod koje je u temelju ukopana povelja manastira. Osvećena voda koja se pije iz stope pomaže pri glavobolji i slabovidima.
Manastir je stradao po dolasku Turaka u ove krajeve, sredinom 15. veka, ali je nepoznato koliko je bio oštećen, a koliko obnavljan. Druga obnova manastira izvedena je 1700. godine, „kada ga je morački kaluđer Joanikije opravio i ogradio kamenim zidom“. Tokom 18. veka postao je metoh susednog manastira Kalenić.
Početkom 19. veka, Kamenac je u ratovima sa Turcima dosta stradao, tako da je u tom veku na manastiru dosta zidano i rađeno. To su bili manji zahtevi na crkvi o čemu svedoče zapisi u crkvi i konacima.
Od najranijih vremena manastir Kamenac je bio muški manastir. Po odluci nadležnih crkvenih vlasti preobražen je 1966. godine u ženski manastir. Novi manastirski konak osvećen je 1979. godine.
Crkva je sažetog oblika trikonhosa sa vitkom kupolom iznad centralnog prostora naosa. Zasvedena je poluobličastim svodom. Zidana je od lomljenog kamena, a pod je od mermernih kamenih ploča kvadratnog i i pravougaonog oblika. Od plastične dekoracije na fasadama ističe se krovni venac, bogato profilisan i moravskog karaktera. Na zapadu je naknadno dozidana kvadratna priprata zasvedena slepom kupolom. Na zidovima u unutrašnjosti crkve i narteksa nalazi se živopis iz 1870. godine. Raspored fresaka je uobičajen za crkveno slikarstvo ovog perioda. Drveni dvospratni ikonostas, rad poznatog ikonopisca Dimitrija Posnikovića, sastoji se od 21 ikone drvenih parapetnih ploča.
ucentar.rs
fotografije preuzete sa: manastirkamenac
