Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas slave Dan Svetog velikomučenika Dimitrija – Mitrovdan. U narodnom verovanju od ovog dana počinje prava zima. S tim u vezi ostalo je i predanje o rastanku hajduka koji ovog dana odlaze kod svojih jataka da prezime do Đurđevdana. „Đurđev danak, hajdučki sastanak – Mitrov danak, hajdučki rastanak“.
Mitrovdan slave mnoge srpske porodice i spada u red većih krsnih slava. Sveti velikomučenik Dimitrije rodio se u Solunu u Grčkoj od blagorodnih i blagočestivih roditelja koji dugo nisu imali dece. Svetiteljev otac bio je solunski vojvoda, a sam Svetu Dimitrije vojvodski položaj nasledio je nakon očeve smrti.
Car Maksimilijan tražio je od vojvode Dimitrija da progoni hrišćane našta svetitelj nije pristao. Nasuprot tome, caru je otvoreno rekao da i sam propoveda veru Hristovu zbog čega ga ovaj nacin tamnicu. U tamnici, Svetom Dimitriju javio se anđeo Božji koji ga okrepi u veri i stradanju. Nakon nekoliko dana Sveti Dimitrije bi mučen i pogubljen. Hrišćani tajno sahraniše telo svetitelja iz koga poteče sveto mito kojim se bolesni isceliše od mnogih bolesti.
Njegove svete mošti i danas počivaju u Solunu dok ga Solunjani smatraju svojim zaštitnikom. Pravoslavni Rusi veruju da je Sveti velikomučenik Dimitrije zaštitnik Sibira.
Zbog duhovne povezanosti Rusije, Grčke i Srbije, srpski narod Svetog Dimitrija slavi kao jednu od većih slava.
U našoj zemlji, Svetom Dimitriju su, još u srednjem veku, posvećene brojne svetinje. Neke od najvažnijih jesu crkva u Pećkoj patrijaršiji, ali i kapela u Visokim Dečanima. Kosovka i Sremska Mitrovica su dobile naziv po ovom svetitelju.
Veruje se da uoči Mitrovdan domaćini treba da budu u svojim domovima kako cele naredne godine ne bi spavali po tuđim kućama. Običaj je i da se na Mitrovdan otpuštaju sluge kojima je istekao ugovor i da se primaju nove.
